Quiet among the olivesZeytinlerin sessizliğindeStille zwischen den Oliven

We are all in the same boatHepimiz aynı gemideyizWir sitzen alle im selben Boot

It all happened so fast. First my father’s sudden heart attack. Shortly after, my mother’s diagnosis: leukaemia. Within months, the strong woman who had carried all of us needed to be carried herself.Her şey çok hızlı oldu. Önce babamın ani kalp krizi. Kısa süre sonra annemin teşhisi: lösemi. Birkaç ay içinde hepimizi taşıyan o güçlü kadın, kendisi taşınmaya muhtaç oldu.Es ging alles so schnell. Erst der plötzliche Herzinfarkt meines Vaters. Kurz danach die Diagnose meiner Mutter: Leukämie. Innerhalb weniger Monate brauchte die starke Frau, die uns alle getragen hat, selbst jemanden, der sie trägt.

For years I had kept an estate with 32 rooms just for my family and friends. And I saw that medicine alone was not enough. My mother needed people. Conversation, laughter, a garden, a reason to get up in the morning. Every good moment gave her back a little strength.Yıllarca 32 odalı malikanemi yalnızca ailem ve dostlarım için kullandım. Ve gördüm ki tıp tek başına yetmiyor. Annemin insanlara ihtiyacı vardı. Sohbete, kahkahaya, bir bahçeye, sabah kalkmak için bir nedene. Her güzel an ona biraz güç geri verdi.Viele Jahre hatte ich ein Anwesen mit 32 Zimmern, nur für meine Familie und meine Freunde. Und ich merkte: Medizin allein reicht nicht. Meine Mutter brauchte Menschen. Gespräche, Lachen, einen Garten, einen Grund, morgens aufzustehen. Jeder gute Moment gab ihr ein Stück Kraft zurück.

That is when I understood: we are all in the same boat. Our parents grow older, our children grow up between concrete and screens, and we rush back and forth between them. The family that once sat at one table hardly sees each other any more.İşte o zaman anladım: hepimiz aynı gemideyiz. Anne babalarımız yaşlanıyor, çocuklarımız beton ve ekranlar arasında büyüyor, biz de aralarında koşturuyoruz. Bir zamanlar aynı sofrada oturan aile, artık birbirini neredeyse görmüyor.Da habe ich verstanden: Wir sitzen alle im selben Boot. Unsere Eltern werden älter, unsere Kinder wachsen zwischen Beton und Bildschirmen auf, und wir selbst hetzen dazwischen hin und her. Die Familie, die früher an einem Tisch saß, sieht sich kaum noch.

This is how Millionswood began. A place where grandparents sit in the garden while the grandchildren do their homework after school, look after a dog of their own and pick cucumbers straight from the bed. Where parents finally have time for themselves again: yoga, riding, coaching. In the evening everyone collects their own, and all of them are a little more connected than they were in the morning.Millionswood böyle doğdu. Büyüklerin bahçede oturduğu, torunların okuldan sonra ödevlerini yaptığı, kendi köpeklerine baktığı ve salatalığı doğrudan bahçeden topladığı bir yer. Anne babaların nihayet kendilerine yeniden zaman ayırdığı bir yer: yoga, binicilik, koçluk. Akşam herkes kendi sevdiklerini alır ve hepsi sabahkinden biraz daha bağlıdır.So ist Millionswood entstanden. Ein Ort, an dem die Großeltern im Garten sitzen, während die Enkel nach der Schule ihre Hausaufgaben machen, sich um ihren eigenen Hund kümmern und Gurken direkt vom Beet ernten. Und an dem die Eltern endlich wieder Zeit für sich haben, beim Yoga, beim Reiten, im Coaching. Abends holt jeder die Seinen ab, und alle sind ein bisschen mehr miteinander verbunden als am Morgen.

And children who have no grandparents? With us they may choose a grandma and a grandpa. Someone who listens, reads aloud and spends time with them in the garden. Parents and chosen grandparents get to know each other, and strangers become family. This exchange gives energy to both sides: shelter to the little ones, and to the older ones the feeling of being needed.Peki büyükannesi, büyükbabası olmayan çocuklar? Bizde kendilerine bir nine ve bir dede seçebilirler. Onları dinleyen, kitap okuyan, bahçede onlarla vakit geçiren biri. Anne babalar ve seçilen büyükler tanışır, yabancılar aile olur. Bu paylaşım iki tarafa da enerji verir: küçüklere güven, büyüklere ise ihtiyaç duyulma hissi.Und Kinder, die keine Großeltern haben? Sie dürfen sich bei uns eine Omi und einen Opi aussuchen. Jemanden, der zuhört, vorliest und mit ihnen im Garten Zeit verbringt. Eltern und Wahl-Großeltern lernen sich kennen, und aus Fremden wird Familie. Dieser Austausch schenkt beiden Seiten Energie: den Kleinen Geborgenheit, den Großen das Gefühl, gebraucht zu werden.

Out of love for my mother, a place for every family was born.Anneme olan sevgimden, her aile için bir yer doğdu.Aus der Liebe zu meiner Mutter ist ein Ort für alle Familien geworden.

Dünya Yıldız Can